Tworzywo Sztuczne - Moje piórko

Niezwykły jest to album duetu Fisz Emade. Wydany jeszcze jako Tworzywo sztuczne, zatytułowany "Wielki ciężki słoń", może spokojnie uchodzić za jeden z najlepszych w bogatym dorobku tych panów. O jakości płyty stanowią choćby utwory takie jak "Moje piórko", łączące wyjątkowy śpieworap Fisza z dość eksperymentalnymi jak na tamte czasy podkładami Emade. Do tego dochodzą fantastyczne teksty i voilà - mamy świetny kawałek.

Podsumowanie roku 2014: najlepsza piosenka

Ostatnia część podsumowania roku 2014.

NAJLEPSZA PIOSENKA

  1. The Black Keys - "Weight of Love"

Utwór po prostu piękny. Ciężko napisać coś innego, bo cóż by to miało być? Peany na cześć solówki gitarowej? Hymny pochwalne dla budowy utworu? Forma odwróciłaby uwagę od treści, jaką jest utwór - powtórzę - po prostu przepiękny.

  2. Lenny Kravitz - "The Chamber"

Wydał Kravitz płytę najlepszą od lat. Nie na tyle, by znaleźć się wśród 10 najlepszych w tym roku, ale i tak świetną. A szczytem jej możliwości jest pierwszy utwór singlowy - "The Chamber". Prosta jest to na dobrą sprawę piosenka - oparta na jednym ledwie riffie basu, jednym akordzie i wokalu. No i to właśnie ten wokal (razem ze świetnym tekstem) "robi" cały utwór. Słychać tu wszystko - najmniejsze nawet drgnięcie emocjonalne. Brawa.

  3. Skubas - "Nie mam dla ciebie miłości"

Utwór ten wykonywany był już przez Skubasa na koncertach w roku 2013, ale oficjalny debiut nastąpił w maju tego roku. Znów: piosenka bardzo prosta, ale jak wykonana. Tekst oczywiście także robi swoje. A zatem: polska piosenka roku.

  4. Caribou - "Your Love Will Set You Free"

  5. Artur Rojek - "Czas który pozostał"

  6. Jack White - "Would You Fight For My Love?"

  7. Ninos du Brasil - "Sombra da lua"

  8. Richard Dawson - "The Vile Stuff"

  9. Fisz Emade Tworzywo feat. Justyna Święs - "Ślady"

10. Damon Albarn - "Everyday Robots"

11-15 (wg wykonawcy, w kolejności alfabetycznej):

• Alt-J - "Hunger of the Pine"
• Coldplay - "Midnight"
• Fink - "Pilgrim"
• Organek - "Nie lubię"
• TV On The Radio - "Happy Idiot"

To już koniec. Podsumowania i całego roku 2014. Jak się spisał? Całkiem nieźle (biorąc oczywiście pod uwagę muzykę). Bywały lepsze, ale ten również dał radę. Nawet popowe piosenki były jakby mniej żałosne niż zwykle. Weźmy takie "Chandelier" na przykład - świetny utwór. Z kolei Lorde - jedna z największych obok Sii gwiazd tego roku - udowodniła, że jest wokalistką solidną. Co prawda nadal nie umie dobierać sobie repertuaru, ale dobre i to. Czego żałuję? Na pewno słabej płyty Azealii Banks. Miała stać się jedyną wybitną postacią swego gatunku, przeciwwagą dla nieszczęsnej Nicki Minaj, a niestety zbliżyła się muzycznie do tej ostatniej. Więcej można też było oczekiwać od TV on the Radio, Coldplaya oraz Liars, ale ich płyty i tak należą do tych raczej lepszych albo nawet do bardzo dobrych. Na szczęście mieliśmy też krążki tak fantastyczne jak "Our Love" Caribou. Było więc czego słuchać. Czekamy na więcej w przyszłym - oby lepszym - roku, który nosił będzie numer 2015.

Już jutro: TV on the Radio

Podsumowanie roku 2014: najlepszy album

Przechodzimy do kolejnej kategorii. Tym razem jest to...

NAJLEPSZY ALBUM

  1. Caribou - "Our Love"

Kolejny stopień w ciągłym muzycznym rozwoju Dana Snaitha. Wszystko zaczęło się od dwóch w całości chyba instrumentalnych płyt nagranych jako Manitoba. Później (po perypetiach związanych ze zmianą pseudonimu) przyszedł czas Caribou i "Milk Of Human Kindness". To jednak jeszcze nie było to. Na muzyczny Olimp Kanadyjczyk zaczął wspinać się bowiem dopiero w roku 2007, kiedy to wydana została jego czwarta płyta - "Andorra". Tu już zaczynało się coś dziać, choć raczej alternatywnie, niż - tak jak teraz - elektronicznie. Na to przyszła pora dopiero na "Swim" - albumie piątym, jeszcze lepszym niż poprzednik. Później Snaith zrobił sobie przerwę w wydawaniu płyt pod szyldem Caribou i nagrał jedną ("Jiaolong") jako Daphni. Właśnie ona błyska nam momentami na fantastycznym "Our Love". Ona i "Swim". Mieszanka, jak się okazuje, prawie wybuchowa, tworząca jedną z najpiękniejszych i jednocześnie niebanalnych opowieści o miłości. Jeśli jeszcze ktoś jej nie słuchał, niech koniecznie nadrobi zaległości.

  2. Artur Rojek - "Składam się z ciągłych powtórzeń"

Bezapelacyjnie polska płyta roku. Z początku nie byłem do niej przekonany - uważałem ją za nieudolną (choć raczej nieświadomą) kopię płyty Damona Albarna "Everyday Robots". A jednak wszystko się odwróciło i to Rojek otrzymuje drugie miejsce, a Brytyjczyk musi zadowolić się drugą dziesiątką. Stało się tak po części dlatego, że muzyka byłego wokalisty Myslovitz jest na polskim rynku czymś nadal dość rzadko spotykanym - głównie ze względu na to, że mało mamy muzyków o statusie i renomie takiej jak Albarn albo Rojek właśnie; artystów, którzy mogliby nagrać coś osobistego, lekko odmiennego od dotychczasowych ich dokonań bez zmartwień o krytyczne przyjęcie tego materiału. Wyjątkowość Rojka nie jest jednak jedynym współczynnikiem czyniącym z "... Ciągłych powtórzeń" płytę tak dobrą. Czymś takim jest również fakt, że utwory z tej płyty potrafią przekonać do siebie ludzi nie doceniających raczej w przeszłości podobnej muzyki (pop/dance/alternatywa). Umiejętność rzadka, przesądzająca o takim, a nie innym miejscu tego albumu w tym rankingu.

  3. Metronomy - "Love Letters"

Uzasadnienie wyjątkowo proste: Metronomy funduje nam na "Love Letters" tak rozmaitą, choć niezwykle spójną i płynną podróż po różnorakich stylistykach, gatunkach oraz klimatach, że na dobrą sprawę wystarczy jeden odsłuch tej płyty (z niezbyt nawet obszernym komentarzem), by już być choć trochę zorientowanym w historii muzyki rozrywkowej po szóstej dekadzie XX wieku. No i te emocje, z albumu wręcz bijące... Nie sposób zapomnieć o tym krążku.

  4. D'Angelo & The Vanguard - "Black Messiah"

  5. Ninos du Brasil - "Novos mistérios"

  6. The Black Keys - "Turn Blue"

  7. Fisz Emade Tworzywo - "Mamut"

  8. Swans - "To Be Kind"

  9. Pablopavo - "Tylko"

10. FKA twigs - "LP1"

11-15 (wg wykonawcy, w kolejności alfabetycznej):

• Damon Albarn - "Everyday Robots"
• Fink - "Hard Believer"
• Mister D. - "Społeczeństwo jest niemiłe"
• Pustki - "Safari"
• Steve Reich - "Radio Rewrite"

Są też jednak albumy, które - mając na uwadze fakt, że do najlepszych z najlepszych one nie należały - bardzo polubiłem. Oto one:

• Coldplay - "Ghost Stories"
• Liars - "Mess"
• Little Dragon - "Nabuma Rubberband"
• Organek - "Głupi"
• TV On The Radio - "Seeds"

Co bystrzejsi zauważyli zapewne brak jednego z najbardziej docenianych przez krytykę albumów tego roku: "RTJ2" zespołu Run The Jewels. Dlaczego nie ma go w rankingu? Bo po prostu nie jestem w stanie zdzierżyć brzmienia duetu tworzonego przez Killer Mike'a i El-P. Moim zdaniem ta płyta jest zwyczajnie nieprzyjemna, obrzydliwa wręcz, i wzbudza we mnie odrazę. Przepraszam, nie jestem w stanie w żaden sposób zobiektywizować mojego spojrzenia na to wydawnictwo

Jutro kończymy omawiając kategorię "Najlepsza piosenka" i ostatecznie podsumowując rok.

Już jutro: Podsumowanie roku

Fisz Emade Tworzywo feat. Justyna Święs - Ślady

Oj, mnóstwo pozytywnych recenzji zbiera najnowsza płyta braci Waglewskich. Są nawet tacy, którzy już zdążyli obwołać ją albumem roku. Trzeba koniecznie posłuchać. Póki tego jeszcze nie dokonaliśmy, można rozkoszować się wspaniałymi "Śladami" - kolejnym utworem nagranym z wokalistką The Dumplings - Justyną Święs. Rozpływać należy się tu nad wszystkim - niebanalnym tekstem, wokalem w tle, głosem Fisza, piękną partią fortepianu.
Rozpływajmy się więc.

Ocena: 9/10

Już jutro: Grabaż & Tom Horn

Fisz Emade Tworzywo feat. Justyna Święs - Pył

To jest porządny polski hip hop. Alternatywny, żeby nie było. Choć w sumie nie wiadomo czy po nadchodzącej płycie Fisza (noszącej tytuł "Mamut") można spodziewać się sporej dozy hip hopu. Ta piosenka wskazuje raczej na pójście w odmienną stronę - mianowicie w stronę muzyki elektronicznej oraz dance'u. Ma to również sens w kontekście kilku ostatnich wydań "Magla Wagli" w radiowej Trójce, gdzie Fisz od jakiegoś czasu prezentuje mniej niż dotychczas gitarowej zazwyczaj muzyki alternatywnej - nacisk przeniósł bowiem na elektronikę, disco lat 80., a nawet soul. Przypomnijmy - "Magiel Wagli" to audycja współprowadzona przez Wojciecha Waglewskiego i jego syna Bartosza - czyli Fisza właśnie.

Nie wiadomo zatem zupełnie czego oczekiwać. Jedno jest jednak prawie pewne - nie zostaniemy zawiedzeni. Wypada więc czekać do 5.11 roku bieżącego - wtedy ukaże się "Mamut". A na razie zostawiam Was ze świetnym "Pyłem" z gościnnym udziałem wokalistki The Dumplings - Justyny Święs.

Już jutro: Neneh Cherry

Waglewski Fisz Emade - Pocisk

Tomorrow: Ed Sheeran

Fisz Emade - Dziecko we mgle

Tomorrow: Kult

Fisz Emade - Dziecko we mgle

Tomorrow: Voo Voo

Waglewski Fisz Emade - Ojciec

Tomorrow: Fatboy Slim